A
A
A
szukaj
wersje językowe Polski English
BIP

Kliknij i otwórz interaktywną mapkę!

Parter >

Antresola >

Piętro >

Hala z Liberatorem >

Podziemia >

Park Wolności >

 

 

 



 

 

 

  • Reżim, narzucony Polsce przez Stalina po wojnie, nie może tolerować prawdy o Powstaniu Warszawskim, które miało przecież zapobiec podporządkowaniu mu Polski. Dlatego też, przez wiele lat, obraz Powstania jest fałszowany przez komunistyczne władze, Powstańcy zaś prześladowani. Najtrudniej jest w okresie stalinizmu, od przełomu lat czterdziestych i pięćdziesiątych do roku 1956.
  •  

    • W tym czasie sam fakt przynależności do Armii Krajowej niejednokrotnie wystarcza, aby otrzymać karę śmierci. Po tzw. odwilży 1956 roku, władze PRL zaprzestają krytyki szeregowych Powstańców, tym mocniej oskarżając dowódców Powstania oraz polityków z Rządu RP na Uchodźstwie. Dopiero po upadku reżimu komunistycznego w 1989 roku można w Polsce podjąć otwartą dyskusję o wszystkich aspektach Powstania Warszawskiego i rozpocząć realne starania o budowę Muzeum. Niestety, mija kolejnych 15 lat, aby projekt ten mógł się urzeczywistnić.

     

    • Uroczyste otwarcie Muzeum odbywa się 31 lipca 2004 roku – w przeddzień 60. rocznicy wybuchu walk o stolicę Polski. Z kraju i zagranicy przybywają wówczas do Warszawy tysiące Powstańców. Jako pierwsi wkraczają w mury swego Muzeum. Odżywają wspomnienia, refleksje i skrywane przez lata emocje...Powstańcy wspominają... harcerka zza Wisły, Janina Skiwska – łączniczka i sanitariuszka Pułku „Baszta”; Jan Kazimierz Wilgat – obecnie Prezes Okręgu Warszawskiego Światowego Związku Żołnierzy AK; Maria Stypułkowska „Kama” – łączniczka i sanitariuszka z Woli i Starówki; wilnianin Witold Kieżun – łącznościowiec Pułku „Baszta” oraz Elżbieta Zawacka – kurierka do Londynu. Głosy Powstańców słyszymy tak, jakbyśmy telefonowali w okupowanej Warszawie – cienkie ściany kabin, pamiętające przedwojenne lata aparaty...

     

    • Z monitora na ścianie płyną wspomnienia i refleksje człowieka-legendy, żołnierza z lat II wojny światowej i jednej z czołowych postaci polskiej emigracji niepodległościowej, Jana Nowaka-Jeziorańskiego.


    POSTACIE:

     

    • Elżbieta Zawacka, jedyna kobieta wśród cichociemnych. W 1939 walczy w obronie Lwowa, od 1941 jest kurierką KG ZWZ-AK. Na przełomie 1942 i 1943 roku przedziera się przez Europę do Gibraltaru, a stamtąd – do Londynu. Wraca jako skoczek spadochronowy we wrześniu 1943. Kontynuuje pracę kurierską. W Powstaniu walczy w Śródmieściu jako oficer sztabu Wojskowej Służby Kobiet KG AK. znana pod pseudonimami Zo lub Zelma. Po wojnie m.in. w „WiN”. Aresztowana w 1951, skazana na 10 lat więzienia, zwolniona w roku 1955. tworzy Pomorskie Archiwum AK – WSK. Jest wykładowcą uniwersyteckim. umiera w Toruniu 10 stycznia 2009.

     

    • Jan Nowak-Jeziorański, właściwie Zdzisław Jeziorański - urodzony w 1914, uczestnik Kampanii Wrześniowej, następnie w niewoli niemieckiej, z której ucieka w 1941; podejmuje działalność konspiracyjną, jako kurier i kolporter w Podwydziale „N” Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej AK. W latach 1943-1945 jako kurier i emisariusz Naczelnego Wodza oraz dowódcy AK odbywa pięć wypraw na trasie Warszawa-Londyn; po wojnie na uchodźstwie. W latach 1948-1952 jest redaktorem Polskiej Sekcji BBC, a następnie, do 1975, dyrektorem Polskiej Sekcji Radia Wolna Europa; autor: Kuriera z Warszawy i Wojny w eterze. W 2000 roku wraca do Polski. umiera w Warszawie 20 stycznia 2005.

     

    close