A
A
A
szukaj
wersje językowe Polski English
BIP

Kliknij i otwórz interaktywną mapkę!

Parter >

Antresola >

Piętro >

Hala z Liberatorem >

Podziemia >

Park Wolności >

 

 

 

 

 

 

  • Po kilkunastu dniach ustawicznego ostrzału, bombardowań i zaciekłych szturmów nieprzyjaciela, na Starówce nie ma już ani jednego całego budynku. Sytuacja oddziałów powstańczych pogarsza się z dnia na dzień. Próba przebicia się przez kordon wojsk niemieckich kończy się niepowodzeniem. Wobec katastrofalnej sytuacji na Starówce płk Karol Ziemski „Wachnowski” decyduje się na ewakuację kanałami do Śródmieścia. Z 25 na 26 sierpnia do Śródmieścia wraz z KG AK przechodzą kanałami wicepremier Jan Stanisław Jankowski „Soból” i przewodniczący Rady Jedności Narodowej, Kazimierz Pużak „Bazyli”.

 

  • 2 września ostatnie oddziały powstańcze opuszczają Stare Miasto. Przejście blisko 2 km zajmuje około 4 godzin. Warunki są koszmarne – Powstańcy brodzą w trujących nieczystościach, panuje ciemność i obawa, że przechodzących usłyszą czający się u otwartych włazów Niemcy. Mimo tych wszystkich trudności, ewakuacja Starówki kończy się sukcesem. Ewakuacja odbywa się dwoma kanałami: głównym, z wejściem na pl. Krasińskich, oraz bocznym, z wejściem na ul. Daniłowiczowskiej. Większość Powstańców przedostaje się do Śródmieścia, a kilkuset wychodzi na Żoliborzu. W ciągu dwóch dni z okrążenia wydostaje się kanałami ponad 5 tys. żołnierzy AK.

 

  • Na Starówce pozostaje ok. 40 tys. jej mieszkańców. Wojska gen. Reinefartha zajmują dzielnicę, rozpoczynając jej pacyfikację i wywózkę ludności.

 

  • Upadek Starego Miasta uniemożliwia współdziałanie oddziałów Śródmieścia z żoliborskimi i kampinoskimi, a jednocześnie zapewnia nieprzyjacielowi szeroki dostęp do Wisły. Niemcy mogą skoncentrować się na tłumieniu Powstania w innych dzielnicach.
close