A
A
A
szukaj
wersje językowe Polski English
BIP

Kliknij i otwórz interaktywną mapkę!

Parter >

Antresola >

Piętro >

Hala z Liberatorem >

Podziemia >

Park Wolności >

 

 

 


 

 

  • Po kapitulacji Mokotowa – 27 września i Żoliborza – 30 września, w braku jakiejkolwiek nadziei, Komenda Główna AK w porozumieniu z Delegatem Rządu RP na Kraj, wicepremierem Janem Stanisławem Jankowskim „Sobolem”, decyduje się podjąć rozmowy kapitulacyjne. 1 października gen. Tadeusz Komorowski „Bór” wysyła do władz RP w Londynie depeszę: „Dalsza walka w Warszawie nie ma już żadnych szans. Zdecydowałem się ją skończyć. Warunki kapitulacji gwarantują żołnierzom pełne prawa kombatantów i ludności cywilnej humanitarne traktowanie”.

 

  • 2 października przedstawiciele Komendy Głównej AK – płk dypl. Kazimierz Iranek-Osmecki „Heller” i ppłk dypl. Zygmunt Dobrowolski „Zyndram”– podpisują w kwaterze gen. Ericha von dem Bacha w Ożarowie pod Warszawą układ o zaprzestaniu działań wojennych. Zgodnie z jego postanowieniami, Powstańcy mają złożyć broń i wyjść z miasta zwartymi oddziałami wraz ze swoimi dowódcami. Warszawę opuścić musi również cała ludność cywilna.

 

  • Kapitulacja jest szczególnie trudnym momentem dla gen. „Bora”. Niemcy namawiają go do złożenia broni przez Armię Krajową na terenie całej Polski. Prezydent Rzeczypospolitej na Uchodźstwie w swych depeszach z Londynu sugeruje, by wyszedł z Warszawy wraz z cywilami i próbował przedostać się do Anglii. Gen. Tadeusz Komorowski uważa jednak, że dowódcy nie uchodzi opuszczać swych żołnierzy. Ponadto obawia się niemieckich represji wobec Powstańców i ludności stolicy. Podejmuje decyzję wyjścia do niewoli z oddziałami AK. 5 października na czele wojsk Armii Krajowej na zawsze opuszcza Warszawę.

 


POSTACIE:

 

  • Erich von dem Bach - urodzony w 1899 roku zawodowy oficer – policjant. Podczas Powstania Warszawskiego SS-obergruppenführer, mianowany przez Himmlera głównodowodzącym niemieckich sił zwalczających Powstanie. odpowiedzialny za zbrodnie, popełnione przez formacje niemieckie. Przyjmuje akt kapitulacji w Ożarowie. Za zasługi w walkach z Powstańcami odznaczony Krzyżem Rycerskim Orderu Żelaznego Krzyża. W wielkich procesach zbrodniarzy wojennych występuje wyłącznie w roli świadka oskarżenia. Skazany na kilkanaście lat więzienia za przestępstwa popełnione na początku lat trzydziestych. Umiera w 1972 roku.

 

close