A
A
A
szukaj
wersje językowe Polski English

 

  • Marceli Porowski, pseudonim Sowa - urodzony w 1894. W latach 1912-1918 studiuje na Wydziale Ekonomicznym Politechniki w St. Petersburgu. Od 1929 do wybuchu wojny jest dyrektorem Biura Związku Miast Polskich. Ceniony znawca zagadnień samorządowych. Podczas obrony Warszawy jest delegatem dzielnicowym Komisarza Cywilnego Warszawa-Południe. W czasie okupacji pracuje w Zarządzie m.st. Warszawy. W konspiracji od 1941, pod ps. Mazowiecki. Okręgowy Delegat Rządu RP na m.st. Warszawę, na stanowisku tym łączy funkcje prezydenta miasta i Komisarza Rządu na m.st. Warszawę. W czasie powstania, 5 sierpnia, obejmuje pełnię władzy cywilnej na terenie miasta. Po kapitulacji oddziałów powstańczych opuszcza Warszawę z ludnością cywilną. Aresztowany w 1951, wyrokiem Sądu Wojewódzkiego skazany na karę śmierci. W maju 1956 zwolniony z więzienia i zrehabilitowany. Umiera w 1963 w Warszawie.


 

  • Zbigniew Banaś - urodzony w 1928 (1929?). Podczas okupacji działa w Szarych Szeregach w stopniu wywiadowcy, w 30. Warszawskiej Drużynie Harcerskiej Hufca Dzieci Powiśla. Nosi pseudonim Banan. W Powstaniu Warszawskim jest zastępowym - wywiadowcą I Zastępu Pocztowego z Harcerskiej Drużyny Pocztowej Oddziału Poczty Polowej Powiśla. Roznosi listy Poczty Polowej na najdalej wysunięte punkty frontu. Ginie 17 sierpnia 1944. Za męstwo pośmiertnie odznaczony Krzyżem Walecznych.


 

  • Hochman Zalman, urodzony w 1931 żydowski chłopiec, podczas okupacji używa nazwiska Zenon Borkowski. W Powstaniu walczy jako strzelec „Miki” w 2. kompanii szturmowej Batalionu KB „Sokół” w Śródmieściu Południe. Wsławia się jako powstańczy wysłannik, który udaje się do Niemców, obwarowanych w gmachu Banku Gospodarstwa Krajowego. Przekazuje im od swego dowództwa list z propozycją zawieszenia broni. Odwaga 13-latka przechodzi do legendy. On sam opowiada, że Niemcy zwracają się doń „ty bandyto!”. Na pamiątkę tego wydarzenia koledzy zmieniają jego pseudonim na „Miki – Bandyta”. Umiera w 1996 w Izraelu.

 

 

  • Zdzisława Bytnarowa „Sławska” – urodzona w 1901, pedagog. W 1940 zwolniona przez okupanta ze stanowiska kierowniczki Szkoły Specjalnej, natychmiast angażuje się w tajne nauczanie i konspiracyjne służby łączności. W 1943 traci najbliższych - w obozie koncentracyjnym ginie jej mąż. Syn Jan - „Rudy” - wyrwany z rąk gestapo w słynnej akcji pod Arsenałem, umiera w wyniku ran poniesionych podczas tortur. W Powstaniu Warszawskim ppor. Zdzisława Bytnarowa pełni służbę w „Pasiece” - Kwaterze Głównej „Szarych Szeregów”. Jest kierowniczką Poczty Harcerskiej w Śródmieściu, łączniczką szefa Poczt Polowych Komendy Okręgu. Po powrocie z niewoli pracuje w szkolnictwie do 1957. Umiera w Warszawie w 1994.


 

  • Przemysław Mieczysław Górecki „Kuropatwa” – urodzony w 1921, harcmistrz od 1943. Do wybuchu Powstania studiuje na tajnym Wydziale Lekarskim. Jest współorganizatorem i komendantem „Zawiszy” w Kwaterze Głównej „Szarych Szeregów”. Od końca lipca 1944 koordynuje działania oddziałów „Zawiszy” w ramach służby pomocniczej „Mafeking”. W Powstaniu, w randze podporucznika, jest komendantem Harcerskiej Poczty Polowej w Śródmieściu Północ i harcerskiej stanicy w Śródmieściu Południe, a po połączeniu - Komendantem Powstańczej Poczty Polowej. Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami. Po kapitulacji jest jeńcem oflagów Bergen-Belsen, Gross-Born i Sandbostel. Po wyzwoleniu kończy w Belgii studia medyczne i wyjeżdża do Afryki. W Kongo organizuje Centrum Chirurgiczne, jest doradcą premiera ds. socjalnych i ochrony zdrowia. W 1971 obejmuje Katedrę Medycyny Tropikalnej na uniwersytecie w Paryżu. Jest ekspertem ONZ w zakresie chirurgii i chorób tropikalnych. Umiera w 1997 w Brukseli.
close